VAR is de afkorting van Verklaring Arbeidsrelatie.
Als u als zelfstandige aan de slag gaat kan uw opdrachtgever om een VAR-verklaring vragen. Dit doet hij omdat hij achteraf niet voor extra kosten wil komen te staan. Deze extra kosten bestaan uit premies volksverzekeringen, sociale lasten en loonbelastingen. Dit komt omdat de Belastingdienst u niet beschouwd als zelfstandige maar als een pseudo-werknemer van die opdrachtgever. Er zijn 4 soorten VAR-verklaringen te weten VAR-wuo (winst uit onderneming), VAR-dga (werkzaamheden voor een BV), VAR-row (resultaat uit overige werkzaamheden) en VAR-loon (inkomsten uit een dienstbetrekking).

Uw opdrachtgever zal in de praktijk alleen maar genoegen nemen met de eerste twee varianten.
Kortom, er moet overduidelijk sprake zijn van zelfstandig ondernemerschap. U moet risico lopen (debiteurenrisico, investeringsrisico). Niet doorbetaald krijgen tijdens vakanties en ziektes en geen aanwijzingen van de opdrachtgever behoeven op te volgen. Ook het aantal opdrachtgevers in een kalenderjaar kan een rol spelen maar behoeft niet maatgevend te zijn ( bij grote klussen kan zelfs 1 of 2 opdrachtgevers volstaan).

Bij de VAR-row en de VAR-loon bestaat er een gerede kans dat de opdrachtgever achteraf alsnog loonbelasting, premies volksverzekeringen en sociale lasten moet betalen en in de praktijk zullen deze verklaringen dan weinig tot geen nut hebben.

Een VAR heeft een geldigheidsduur van 1 jaar en wordt deze aangevraagd in de loop van een kalenderjaar dan blijft deze geldig tot en met 31 december van dat jaar.

De arbeid welke u verricht moet overeenkomen met de arbeid zoals vermeld in de VAR aanvraag anders is de VAR verklaring niet van toepassing. Tevens dient de opdrachtgever een kopie van de VAR verklaring en uw identiteitsbewijs in zijn administratie te bewaren.